Omgevingsmanagement op het water?!
De omgevingsmanagers van ITC Groep werken niet alleen in Nederland. Ik werk bijvoorbeeld aan de Oosterweelverbinding, in Antwerpen en het omliggende havengebied. Een belangrijk deel van mijn werk bestaat uit ‘nautische coördinatie’, waarbij ik zorg voor minimale hinder op het Albertkanaal. Om dit in perspectief te plaatsen: dit is een van de drukste snelwegen van België, maar dan op het water. Best een uitdaging dus, als je hier meerdere tunnels wilt aanleggen over een periode van 8 jaar! Mijn rol in dit geheel vraagt gelukkig niet dat ik zelf alle nautische kennis in huis heb; mijn expertise zit in het overzien van de belangen, het herkennen van projectrisico’s en vooral: het verbinden van de juiste mensen. Benieuwd hoe dit in zijn werk gaat? Hieronder lees je meer!

Eenrichtingsverkeer in de scheepvaart
Al voordat ik bij het project betrokken was, had de projectorganisatie een samenwerking opgestart met Port of Antwerp-Bruges. De centrale vraag: hoe kunnen schepen veilig blijven passeren? Want je moet met goede maatregelen komen als je de vaarweg op verschillende plekken in de breedte halveert! De oplossing: tijdens de gehele uitvoeringsperiode is er beurtelings eenrichtingsverkeer: 45 minuten de ene richting, 45 minuten de andere. Om dit af te stemmen was een nauwe samenwerking onmisbaar.

Slechts één meter speling – tijd voor serious gaming
Een minimale vaarbreedte van 24 meter klinkt misschien ruim, totdat je weet dat er met regelmaat schepen van 23 meter breed door het kanaal gaan. Tussen het schip, de kade en het werkeiland blijft dan dus nauwelijks ruimte over. Daarom toetsen we tijdelijke situaties eerst in een simulatie, om te kijken of het bevaarbaar is. We bouwen de werkeilanden na in een digitale omgeving die haast wel een videogame lijkt, en schippers manoeuvrerenhierin verschillende typen schepen langs de werken, bij wisselende weersomstandigheden. Deze nabootsingen helpen om passende maatregelen te bepalen.
Vaste samenwerkingsmomenten
De belangrijkste stakeholders rondom de vaarweg zijn Port of Antwerp-Bruges, de Vlaamse Waterweg en de Stadshaven. Deze organisaties brengen we op vaste momenten bij elkaar, omdat ze vaak alledrie gevolgen ondervinden van de werkzaamheden. Ik fungeer dan als hun vaste aanspreekpunt, wat duidelijkheid en vertrouwen geeft. Ik heb deze partijen en hun belangen in de loop van de jaren steeds beter leren kennen, en weet inmiddels precies wie ik waarvoor moet hebben. Maar ik denk ook vanuit eerdere ervaringen zelf mee met vragen vanuit werkvoorbereiding en uitvoering. Het gaat er dus niet alleen om de juiste partijen met elkaar te verbinden, maar ook om samen vroegtijdig te signaleren waar knelpunten kunnen ontstaan.
Het past net niet… of toch wel?
Want wat doe je als een transport met lading in totaal 26 meter breed blijkt te zijn? Deze casus kwam op mijn bureau te liggen toen er een prefab fietsbrug naar Wijnegem moest worden vervoerd. De oplossing lag uiteindelijk niet in één technische maatregel, maar in het op elkaar afstemmen van de verschillende belangen. Door tijdelijke lichtmasten op het werkeiland te verwijderen, kon de lading over de rand van het eiland uitsteken. Daarvoor moesten de betrokken partijen tijdig met elkaar afstemmen wat mogelijk en veilig was en welke afspraken nodig waren voor de uitvoering. Mijn rol is om zo’n vraagstuk verder te brengen: de juiste partijen aan tafel krijgen, zorgen dat de relevante kennis wordt ingebracht en bewaken dat afspraken op tijd duidelijk zijn.

Eén aanspreekpunt maakt het verschil
Goede nautische coördinatie verbindt ontwerp, werkvoorbereiding en uitvoering met de externe stakeholders. De kennis die ik daarvoor nodig heb: wanneer moet ik welke expertise inschakelen? En wie moet er met wie om tafel om het goed te regelen? Voor de vaarwegbeheerders is het belangrijk dat zij één vast aanspreekpunt hebben. Zo bouwen we aan vertrouwen, begrijpen we elkaars belangen en beperken we de hinder voor de scheepvaart.





